Przejdź do głównej treści
Zagrożenie · Ręczne prace transportowe

Ręczne prace transportowe: dźwiganie, pchanie, przenoszenie

Dostawa skrzynek z napojami, worki z mąką, ćwierćtusze w sklepie mięsnym, opony w warsztacie, paczki w magazynie: ręczne przenoszenie ciężarów to codzienność małych firm i typowe źródło bólu pleców. W artykule opisano, co mówią przepisy, jak ocenić te prace i jakie środki zmniejszają obciążenie.

W skrócie
  • Ręczne prace transportowe to nie tylko podnoszenie: także przenoszenie, pchanie, ciągnięcie, przesuwanie i podtrzymywanie ładunków.
  • Rozporządzenie z 14 marca 2000 r. określa dopuszczalne masy ładunków przenoszonych przez jednego pracownika, osobno dla pracy stałej i dorywczej.
  • Dla kobiet w ciąży i karmiących dziecko piersią oraz dla młodocianych obowiązują niższe limity, określone w wykazach wydanych na podstawie art. 176 i art. 204 Kodeksu pracy.
  • Ocena uwzględnia nie tylko masę, ale też częstotliwość, odległość, wysokość chwytu, skręt tułowia i warunki otoczenia.
  • Największą różnicę robi ograniczenie samego dźwigania: wózki, regały na odpowiedniej wysokości, mniejsze opakowania i praca zespołowa.
Definicja · Branże

Czym są ręczne prace transportowe i gdzie występują

Ręczne prace transportowe to nie tylko podnoszenie. Należą do nich także opuszczanie, przenoszenie, pchanie, ciągnięcie, przetaczanie, przesuwanie i podtrzymywanie ładunku przez jednego lub kilku pracowników. Przeciążenie grozi urazami kręgosłupa, naciągnięciem mięśni, bólem barków i kolan, a upuszczony ładunek urazem stóp i dłoni. Skutki często narastają latami.

W małej firmie przenoszenie ciężarów rzadko jest głównym zadaniem, ale pojawia się codziennie: przy dostawach, sprzątaniu, przestawianiu wyposażenia. Dlatego łatwo je pominąć w ocenie, choć dotyczy niemal każdego stanowiska.

  • Branża

    Magazyn i transport

    Typowe sytuacje: rozładunek, kompletacja, paczki, wnoszenie towaru u odbiorcy, także po schodach

  • Branża

    Sklep, sklep spożywczy

    Typowe sytuacje: dostawy skrzynek z napojami i zgrzewek wody, wykładanie towaru, kartony

  • Branża

    Sklep mięsny i rybny

    Typowe sytuacje: ćwierćtusze i duże elementy mięsa, skrzynie z rybami i lodem

  • Branża

    Piekarnia i cukiernia

    Typowe sytuacje: worki z mąką i cukrem, blachy, kosze z pieczywem, dzieże

  • Branża

    Restauracja i bar

    Typowe sytuacje: beczki z piwem, skrzynki, duże garnki, zakupy

  • Branża

    Warsztat samochodowy

    Typowe sytuacje: koła i opony, akumulatory, ciężkie podzespoły

  • Branża

    Firma sprzątająca

    Typowe sytuacje: wiadra z wodą, maszyny czyszczące, worki z odpadami

  • Branża

    Remonty i wykończenia

    Typowe sytuacje: worki z klejem i zaprawą, płyty gipsowo-kartonowe, płytki, wnoszenie na piętra

  • Branża

    Apteka

    Typowe sytuacje: kartony z dostawą

  • Branża

    Biuro, biuro nieruchomości, salon

    Typowe sytuacje: ryzy papieru, archiwum, dostawy kosmetyków: zwykle niewielkie obciążenie

Rozporządzenie z 2000 r. · Dopuszczalne masy

Co mówią przepisy

Podstawą jest rozporządzenie z 14 marca 2000 r. w sprawie BHP przy ręcznych pracach transportowych oraz innych pracach związanych z wysiłkiem fizycznym. Określa ono m.in.:

  • dopuszczalną masę ładunków przenoszonych ręcznie przez jednego pracownika, osobno dla pracy stałej i pracy dorywczej;
  • zasady przenoszenia zespołowego oraz przemieszczania ładunków po schodach, pochylniach i na wózkach;
  • obowiązek takiej organizacji pracy, by ręczne przemieszczanie ładunków ograniczać, m.in. przez sprzęt pomocniczy i mechanizację;
  • dopuszczalne obciążenie pracownika wysiłkiem fizycznym.

Dla kobiet w ciąży i karmiących dziecko piersią obowiązują niższe limity, określone w wykazie prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla ich zdrowia (art. 176 Kodeksu pracy), a dla młodocianych w wykazie prac im wzbronionych (art. 204 Kodeksu pracy). Pracownik przechodzi instruktaż stanowiskowy (art. 237³ Kodeksu pracy), który obejmuje także bezpieczne przemieszczanie ładunków, a w skierowaniu na badania lekarskie pracodawca opisuje ręczne przenoszenie ciężarów.

Limit masy to granica, a nie cel: ocena ryzyka może wykazać, że przy częstym podnoszeniu, skręcie tułowia czy wnoszeniu po schodach bezpieczna masa jest niższa.

Ocena · Masa i częstotliwość

Jak ocenić te prace

Najprościej zacząć od listy czynności na każdym stanowisku: co się przenosi, ile to waży, jak często, na jaką odległość i w jakiej pozycji. Dla każdej czynności sprawdza się:

  • 01

    Ładunek

    Masa, wymiary, uchwyty, stabilność (płyny, towary sypkie), ostre krawędzie, temperatura.

  • 02

    Ruch

    Podnoszenie z podłogi lub powyżej ramion, skręt i pochylenie tułowia, sięganie daleko od ciała.

  • 03

    Częstotliwość i czas

    Ile razy na godzinę i przez ile godzin w ciągu zmiany.

  • 04

    Otoczenie

    Schody, progi, śliska posadzka, ciasne przejścia, mróz lub upał.

  • 05

    Pracownika

    Doświadczenie, stan zdrowia, ciąża, wiek.

Przeciążenie kręgosłupa czy uraz przy upuszczeniu ładunku to zwykle skutek znaczny; przy lekkich i rzadkich czynnościach niewielki. Prawdopodobieństwo rośnie z masą, częstotliwością i odległością, a maleje, gdy są wózki, odpowiednie regały i praca zespołowa. Przy pracach bardzo ciężkich lub częstych warto zlecić szczegółową analizę obciążenia, na przykład osobie wykonującej zadania służby BHP.

Przykład

W sklepie spożywczym dostawa napojów przychodzi kilka razy w tygodniu. Sprzedawca zdejmuje zgrzewki z palety stojącej przed wejściem, przenosi je przez cały sklep i układa na najniższej półce. Ocena wskazuje trzy problemy: podnoszenie z poziomu podłogi, odległość i powtarzalność. Wózek platformowy, paleta dostarczana od razu na zaplecze i półka na wysokości pasa zmniejszają obciążenie bardziej niż jakiekolwiek szkolenie.

Środki · Mniej dźwigania

Typowe środki

  • 01

    Mniej dźwigania

    • wózki paletowe i platformowe, wózki do beczek i skrzynek, podnośniki do kół, przenośniki rolkowe;
    • dostawy na palecie wprost na zaplecze, zamiast przenoszenia po jednym kartonie;
    • ciężkie towary składowane na wysokości między kolanami a ramionami, lekkie wyżej i niżej;
    • mniejsze lub lżejsze opakowania, jeżeli dostawca je oferuje.
  • 02

    Organizacja

    • przenoszenie zespołowe ładunków ciężkich, dużych lub nieporęcznych;
    • przerwy i rotacja między zadaniami o różnym obciążeniu;
    • krótkie, równe i wolne od progów drogi transportowe; drzwi, które da się otworzyć bez odkładania ładunku.
  • 03

    Szkolenie

    Ocenić ładunek przed podniesieniem; podnosić blisko ciała, z ugiętymi kolanami i prostymi plecami, bez skrętu tułowia; zmieniać kierunek krokami; prosić o pomoc i używać sprzętu. Samo szkolenie, bez sprzętu i zmian w organizacji, to za mało.

  • 04

    Środki ochrony indywidualnej

    Rękawice poprawiające chwyt i chroniące przed krawędziami, obuwie ochronne z podnoskiem przy ciężkich ładunkach (art. 237⁶ Kodeksu pracy).

Art. 176 i 204 KP

Osoby objęte szczególną ochroną

Kobietom w ciąży i karmiącym dziecko piersią oraz młodocianym nie wolno powierzać prac wymienionych w wykazach wydanych na podstawie art. 176 i art. 204 Kodeksu pracy, a ręczne przenoszenie ciężarów jest w nich ograniczone niższymi masami. Gdy pracownica informuje o ciąży, przegląda się jej zadania: rozładunek dostaw, wnoszenie skrzynek czy worków zwykle trzeba przekazać innym osobom albo wykonywać sprzętem. Podobnie przy zatrudnianiu młodocianych, na przykład w celu przygotowania zawodowego w piekarni czy warsztacie.

Po dłuższym zwolnieniu lekarskim pracownik przechodzi badania kontrolne; zalecenia lekarza uwzględnia się przy przydziale zadań. Więcej w poradniku o badaniach lekarskich pracowników.

Dokumentacja · Plan działań

Jak to wygląda w dokumentacji

Ręczne przenoszenie ciężarów pojawia się w karcie oceny ryzyka stanowisk, których dotyczy: zagrożenie (np. „ręczny rozładunek skrzynek z napojami”), źródło, możliwe skutki, stosowane środki, ciężkość, prawdopodobieństwo, poziom ryzyka i dopuszczalność. Środki, których brakuje, na przykład wózek paletowy albo zmiana sposobu dostaw, trafiają do planu działań z osobą odpowiedzialną i terminem.

Gdy w firmie pracują młodociani albo pracownice w ciąży lub karmiące, dokumentacja przypomina, że przy przydziale zadań należy uwzględnić wykazy prac wzbronionych tym osobom (art. 176 i art. 204 Kodeksu pracy). Ruchy powtarzalne i wymuszona pozycja to pokrewne zagrożenie, opisane na stronie o pracach powtarzalnych.

Więcej na ten temat

Warto przeczytać

Zobacz też: Wszystkie zagrożenia

Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi

Ile kilogramów może przenosić pracownik?

Dopuszczalne masy dla jednego pracownika, osobno dla pracy stałej i dorywczej, określa rozporządzenie z 14 marca 2000 r.; dla kobiet w ciąży i karmiących oraz dla młodocianych obowiązują niższe limity z wykazów wydanych na podstawie art. 176 i art. 204 Kodeksu pracy. Limit to górna granica: przy częstym podnoszeniu, skręcie tułowia czy schodach bezpieczna masa jest mniejsza.

Czy pchanie wózka to też ręczna praca transportowa?

Tak. Pchanie, ciągnięcie i przetaczanie ładunków należą do ręcznych prac transportowych, a rozporządzenie zawiera także zasady przemieszczania ładunków na wózkach. W ocenie liczą się m.in. stan kół, nawierzchnia, progi i pochylnie.

Czy wystarczy szkolenie z techniki podnoszenia?

Nie. Szkolenie jest potrzebne, ale najpierw ogranicza się samo dźwiganie: wózki, regały na odpowiedniej wysokości, dostawy na paletach, praca zespołowa. Dobra technika nie zrównoważy zbyt ciężkiego lub zbyt częstego podnoszenia.

Czy pracownica w ciąży może rozładowywać towar?

Zwykle trzeba zmienić jej zadania. Wykaz prac szkodliwych dla zdrowia kobiet w ciąży (art. 176 Kodeksu pracy) dopuszcza ręczne przenoszenie ciężarów tylko do mas niższych niż u innych pracowników. Rozładunek, wnoszenie skrzynek czy worków przekazuje się innym osobom albo wykonuje sprzętem.

Źródła

Przepisy i źródła

Przy każdym źródle podano datę odczytu. Przepisy się zmieniają: zawsze warto sprawdzić tekst aktualnie obowiązujący.

Ta strona ma charakter informacyjny: nie jest oceną ryzyka przeprowadzoną w konkretnej firmie ani indywidualną poradą specjalisty ds. BHP lub lekarza medycyny pracy.

Czas na ocenę ryzyka?

Dokumentacja oceny ryzyka zawodowego jeszcze dziś.

249 zł netto (298,80 zł brutto), płatność jednorazowa, bez abonamentu. Zwrot pieniędzy w ciągu 30 dni. Płatność dopiero po obejrzeniu podglądu dokumentu.