- Ocenę ryzyka zawodowego dokumentuje się dla każdego stanowiska pracy, także wtedy, gdy pracuje na nim jedna osoba.
- Typowe zagrożenia na tym stanowisku: pył mąki; oparzenia przy piecu i blachach; pochwycenie i zmiażdżenie dłoni przez maszyny do ciasta.
- Pracodawca informuje pracowników o ryzyku zawodowym związanym z wykonywaną pracą oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami (art. 226 Kodeksu pracy).
- Poniższy opis jest punktem wyjścia: ocenę przeprowadza się dla konkretnego stanowiska w danej firmie i dla osób, które na nim pracują.
Zadania na stanowisku
- Odważanie i przesiewanie mąki, przygotowanie ciasta w mieszarce.
- Dzielenie, zaokrąglanie i formowanie kęsów ciasta.
- Prowadzenie garowania i wypieku.
- Załadunek i wyładunek blach, wózków piecowych i koszy z pieczywem.
- Przyjmowanie i składowanie worków z mąką i dodatkami.
- Czyszczenie maszyn, blach i pieca.
Maszyny, narzędzia i substancje
- Mieszarka z dzieżą
- Dzielarka, zaokrąglarka, wałkownica, krajalnica do pieczywa
- Piec obrotowy lub etażowy, komora garownicza
- Wózki piecowe, blachy, kosze
- Mąka, polepszacze, drożdże, środki do smarowania blach
- Środki myjące
Typowe zagrożenia
- 01
Pył mąki
Źródło zagrożenia: Wsypywanie mąki do dzieży, przesiewanie, podsypywanie stołu, zamiatanie na sucho.
Możliwe skutki: Alergiczny nieżyt nosa, zapalenie spojówek i astma oskrzelowa na tle uczulenia na mąkę lub dodatki.
Przykładowe środki:
- Wsypywanie mąki z małej wysokości, dzieża z pokrywą, miejscowy wyciąg tam, gdzie powstaje pył.
- Sprzątanie odkurzaczem lub na mokro zamiast zamiatania.
- Pomiar zapylenia; do czasu jego wykonania czynnik jest oznaczony jako „do pomiaru”.
- 02
Oparzenia przy piecu i blachach
Źródło zagrożenia: Gorące blachy i wózki piecowe, para przy otwieraniu pieca, nagrzane drzwi.
Możliwe skutki: Oparzenia dłoni, przedramion i twarzy.
Przykładowe środki:
- Rękawice chroniące przed gorącem i odzież z długim rękawem.
- Otwieranie drzwi pieca z boku i odczekanie, aż ujdzie para.
- Wyznaczone miejsce na odstawianie gorących blach i wózków.
- 03
Pochwycenie i zmiażdżenie dłoni przez maszyny do ciasta
Źródło zagrożenia: Wkładanie rąk do pracującej dzieży, wałkownicy lub dzielarki, czyszczenie bez wyłączenia maszyny.
Możliwe skutki: Złamania, zmiażdżenia i amputacje palców, urazy ramienia.
Przykładowe środki:
- Osłony z blokadą, która zatrzymuje maszynę po ich otwarciu.
- Usuwanie ciasta i czyszczenie tylko po zatrzymaniu i odłączeniu maszyny.
- Instrukcja przy każdej maszynie i regularne przeglądy.
- 04
Ręczne przenoszenie worków i blach
Źródło zagrożenia: Worki z mąką, kosze z pieczywem, załadunek wózków piecowych.
Możliwe skutki: Bóle i urazy kręgosłupa, przeciążenie barków.
Przykładowe środki:
- Wózki do worków i składowanie ich na podestach, na wysokości bioder.
- Instruktaż bezpiecznego podnoszenia i przestrzeganie dopuszczalnych norm dźwigania.
- 05
Mikroklimat gorący
Źródło zagrożenia: Praca blisko pieców, zwłaszcza latem i przy słabej wentylacji.
Możliwe skutki: Przegrzanie, odwodnienie, zmęczenie i spadek uwagi.
Przykładowe środki:
- Sprawna wentylacja i nawiew w strefie pieców.
- Dostęp do wody pitnej i przerwy w chłodniejszym miejscu.
- 06
Praca w nocy
Źródło zagrożenia: Wypiek w godzinach nocnych i wczesnorannych, stała praca o tej porze.
Możliwe skutki: Zaburzenia snu, przewlekłe zmęczenie, większa podatność na urazy pod koniec zmiany.
Przykładowe środki:
- Grafik z odpoczynkiem między zmianami i ograniczeniem nadgodzin.
- Uwzględnienie pracy nocnej w skierowaniu na badania lekarskie.
- 07
Poślizgnięcia i potknięcia
Źródło zagrożenia: Mąka, tłuszcz i woda na posadzce, wózki i kosze w przejściach.
Możliwe skutki: Upadki, skręcenia, złamania, upadek na gorące elementy.
Przykładowe środki:
- Bieżące sprzątanie, wolne przejścia i wyznaczone miejsca postoju wózków.
- Obuwie robocze z podeszwą antypoślizgową.
- 08
Pożar i wybuch
Źródło zagrożenia: Piec gazowy lub elektryczny, tłuszcz i osady w kanałach pieca; w większych zakładach pył mąki w silosach i przy przesypywaniu.
Możliwe skutki: Oparzenia, zatrucie dymem, zniszczenie zakładu.
Przykładowe środki:
- Przeglądy pieców i instalacji gazowej, czyszczenie kanałów.
- Gaśnice dobrane do zagrożenia i osoby wyznaczone do działań przeciwpożarowych.
- Ocena zagrożenia wybuchem tam, gdzie pył mąki gromadzi się w większej ilości.
Środki ochrony indywidualnej
- Rękawice chroniące przed gorącem
- Obuwie robocze z podeszwą antypoślizgową
- Półmaska filtrująca przeciwpyłowa przy pracach pylących
- Odzież robocza z długim rękawem
Badania, szkolenia i organizacja pracy
- W skierowaniu na badania wstępne i okresowe pracodawca wskazuje pył mąki, mikroklimat gorący, pracę w nocy i dźwiganie; zakres badań ustala lekarz medycyny pracy.
- Instruktaż stanowiskowy obejmuje obsługę każdej maszyny i pieca, w tym czyszczenie i postępowanie, gdy ciasto zablokuje maszynę.
- Do pracy przy żywności potrzebne jest też orzeczenie do celów sanitarno-epidemiologicznych.
- Osoby do udzielania pierwszej pomocy i do działań przeciwpożarowych warto wyznaczyć tak, by były obecne także na zmianie nocnej.
Na co zwrócić uwagę
- Młodocianych i kobiet w ciąży nie zatrudnia się w porze nocnej, co trzeba uwzględnić w grafiku piekarni.
- Uczulenie na mąkę może pojawić się po wielu latach pracy; nawracający w pracy katar lub kaszel warto omówić z lekarzem medycyny pracy. Astma oskrzelowa i alergiczny nieżyt nosa są w wykazie chorób zawodowych.
Karta oceny ryzyka dla tego stanowiska
Dokumentacja przygotowana w formularzu zawiera osobną kartę oceny ryzyka dla każdego stanowiska: opis stanowiska, zagrożenia z ich źródłami i możliwymi skutkami, stosowane środki, wstępny poziom ryzyka oraz działania do wykonania. Typowe stanowiska branży są w formularzu już zaproponowane: można zmienić ich nazwy albo dodać własne stanowisko na wzór podobnego z listy, a potem sprawdzić każdą odpowiedź.
Ocena ryzyka dla branży: Piekarnia i cukiernia.
Warto przeczytać
- StronaCukiernik
- ZagrożenieMaszyny i narzędzia: osłony, instrukcje i bezpieczna obsługa
- ZagrożenieMikroklimat w pracy: upał, chłód, chłodnie i przeciągi
- ZagrożeniePożar w małej firmie: ocena ryzyka, gaśnice i ewakuacja
- PoradnikBadania lekarskie pracowników: wstępne, okresowe i kontrolne
- BranżaPiekarnia i cukiernia
Pytania i odpowiedzi
Czy pył mąki w piekarni trzeba mierzyć?
Zapylenie ocenia się na podstawie pomiarów w środowisku pracy. Dopóki pomiaru nie ma, czynnik oznacza się w dokumentacji jako „do pomiaru” i planuje się jego wykonanie.
Czy piekarz pracujący w nocy potrzebuje dodatkowych badań?
Pracę w nocy wpisuje się do skierowania na badania, a lekarz medycyny pracy decyduje o ich zakresie i częstotliwości.
Jak opisać w karcie ryzyko przy maszynach do ciasta?
Każdą maszynę wymienia się w opisie stanowiska. Przy zagrożeniu podaje się źródło, np. mieszarkę bez blokady pokrywy, skutki i środki, a brakujące zabezpieczenia trafiają do planu działań z terminem i osobą odpowiedzialną.
Czy piekarz i cukiernik mogą mieć jedną kartę?
Jeśli te same osoby pieką chleb i wyroby cukiernicze, można je opisać jako jedno stanowisko. Gdy prace są rozdzielone, osobne karty lepiej oddają różnice, np. pracę z gorącym karmelem u cukiernika.
Przepisy i źródła
- Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (dostęp: 4 listopada 2026)
- Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (dostęp: 4 listopada 2026)
- Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 30 października 2002 r. w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie użytkowania maszyn przez pracowników podczas pracy (dostęp: 4 listopada 2026)
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (dostęp: 4 listopada 2026)
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (dostęp: 4 listopada 2026)
Przy każdym źródle podano datę odczytu. Przepisy się zmieniają: zawsze warto sprawdzić tekst aktualnie obowiązujący.
Ta strona ma charakter informacyjny: nie jest oceną ryzyka przeprowadzoną w konkretnej firmie ani indywidualną poradą specjalisty ds. BHP lub lekarza medycyny pracy.